Čovjek u kupaonici

Francuski je pisac i filmski redatelj, rođen u Carhaixu, u departmanu Finistère, 1970. godine.
Nakon preseljenja u Pariz 1995. godine pisao je članke za časopis Les Cahiers du Cinéma. Ubrzo se počeo baviti pisanjem. Njegova knjiga Tout contre Léo (Close to Leo) iz 1996. godine govori o HIV-u i namijenjena je mladima; 2002. godine pretočio ju je u film. Tijekom kasnih 1990-ih napisao je još nekoliko knjiga za mlade.
Njegova prva kazališna drama, Les Débutantes, izvedena je na festivalu Off d’Avignon 1998. godine. Godine 2005. vraća se u Avignon kako bi na festivalu „In” predstavio svoje novo djelo Dionysos impuissant; glavne uloge igrali su Joana Preiss i Louis Garrel, koji je nastupio u nekoliko Honoréovih filmova.
Kao priznati redatelj, smatra se jednim od autora (auteur) francuske kinematografije. Njegov film Dans Paris iz 2006. godine naveo je francuske kritičare da ga proglase nasljednikom kinematografije Novog vala (Nouvelle Vague). Film Les Chansons d’amour bio je 2007. godine u konkurenciji Filmskog festivala u Cannesu.
Neki od njegovih filmova i scenarija (poput Les filles ne savent pas nager, Dix-sept fois Cécile Cassard i Les Chansons d’amour) bave se homoseksualnim i lezbijskim odnosima.
Honoré je bio scenarist nekih filmova Gaëla Morela. Također je režirao Romaina Durisa u pet različitih filmova.